Grondverzet

Zware vrachtwagens rijden af en aan. Die voeren vooral grond af. Hoeveel grond?  Stel je voor: een 100 meter lange galerijflat van 10 verdiepingen helemaal gevuld met aarde uit de spoortunnel. En dan 40 van deze flats bij elkaar, vol met grond.  Dan weet je hoeveel grond er verzet moet worden.
Je vraagt je af waar al die grond blijft. Het mooiste antwoord is: die wordt hergebruikt. Maar het is de vraag of al dat materiaal straks weer nodig is. En vooral of de grond niet te verontreinigd is om elders weer gebruikt te worden.


Wat gebeurt er? Overal waar grond wordt uitgegraven, wordt die bemonsterd. Zo wordt vastgesteld of er aan de gestelde milieu-eisen wordt voldaan. Dat blijkt overigens op het spoorzonetracé meestal het geval te zijn. Tot en met het eerste kwartaal van dit jaar zijn al 6440 vrachten grond afgevoerd. Te vuile grond wordt verwerkt in een zogenoemde grondbank die bevoegd en erkend is vervuilde grond te scheiden en te verbeteren


De meeste opgedolven grond wordt echter gestort in twee tijdelijke buffers. Eén op het voormalige Serpoterrein en de andere aan de Wateringsevest. Als er straks een nieuwe stadswijk ten zuiden van het station komt, is veel grond nodig om dat terrein op te hogen. In de hele spoorzone moet er 35 hectare bouwrijp gemaakt worden. De grond die daarvoor nodig is komt uit het gebied zelf. Is er dan nog over, dan gaat dat naar de Maasvlakte of wil Spijkenisse het wel hebben voor zijn nieuwe golfterrein. Dus Delftse grond blijft zoveel mogelijk in Delft. Hoe dichter bij huis hergebruikt, hoe beter voor het milieu en hoe lager de kosten. Iedereen blij.

guwie

geplaatst 16 juli 2011

Werkmannen

De mannen zijn er maar wat trots op. In hun gele hesje en met hun helm op staan ze afgebeeld op een groot doek. Zij bouwen hier de spoortunnel en dat mag iedereen weten.  De groepsfoto hangt levensgroot aan het hek. Het kan niet missen.  Dit zijn de bouwvakkers die bemodderd en al dagelijks in de weer zijn de klus te klaren. Een van hen regelt het kruisende verkeer. Hij zorgt er voor dat de voetgangers- en fietsenstroom van en naar het station en het werkverkeer veilig kunnen kruisen.

Al de anderen zijn de bouwvakkers die de diepwandgravers bedienen, het betonstorten begeleiden, in de vrachtwagens rijden. En hun werkkleding is daarop afgestemd. Veiligheid gaat daarbij boven alles. De gele fluoriserende hesjes zorgen er voor dat ze opvallen. Je ziet ze onmiddellijk op het modderige bouwterrein. Met hun bouwhelm zien ze er uit als eigentijdse bouwvakkers. Een groot verschil met de werkmannen van vroeger. Die werden neergezet in hun overall, vaak met pet en in ieder geval zonder een kleurig hesje aan.

De afbeeldingen van Gerd Arntz  (1900-1988) laten dat zien. Hij was de grafisch ontwerper die icoontjes maakte van fabrieksterreinen, van arbeiders, van het leger. Arntz bracht figuren en symbolen terug tot hun meest basale vorm. In deze tijd van informatie-overload hebben ze nog niets van hun kracht ingeboet. We maken nu een groepsfoto van de bouwvakkers en hangen die aan het hek. Arntz zou ze zeker anders afgebeeld hebben. Strakker, maar minder levend.
                                                  
guwie

geplaatst 2 juli 2011

Precisiewerk

De werkzaamheden aan de spoortunnel zien er tamelijk ruw uit. Grote graafmachines verplaatsen bergen met grond. Trilmachines drijven stalen damwanden met geweld de grond in. Overal opslag van materialen. Een wirwar aan buizen die de chaos nog eens groter maakt. Een spoortunnel aanleggen is geen precisiewerk zou je denken. Maar niets is minder waar. Het is vaak millimeterwerk. Kijk als voorbeeld eens hoe de diepwanden worden gemaakt. Die moeten aan allerlei eisen voldoen.

Het ontwerp van de wapeningskorf moet deugen. Het ijzer mag niet te dicht op elkaar zitten. Het vloeibare beton moet precies de goede dikte hebben, anders ontstaan er holtes in het beton of komt het ijzer bloot te liggen. Het uitgraven van de diepwand en het verversen van het bentoniet luistert nauw. Het is bepaald geen fluitje van een cent. Het is precisiewerk in een chaotische omgeving die volledig op zijn kop wordt gezet.

Van fouten kun je leren. Denk eens aan de metrobouw in Amsterdam. Dat geeft jaren vertraging in de oplevering. En bovendien tientallen miljoenen aan extra kosten. Tel daarbij het reputatieverlies op en je weet wat je in Delft wil voorkomen. Al die ervaring van elders kunnen we goed gebruiken. In het Handboek Diepwanden vind je tot in de finesses terug hoe je een diepwand maakt. En het boek zal ongetwijfeld dikker worden als de Delftse ervaring daarin wordt opgenomen. Al doende leert men.

guwie

geplaatst 17 juni 2011

Stempelen

Wat een stempel is hoef je de meeste mensen niet uit te leggen: een voorwerp waarmee je drukt of perst zodat ergens een afdruk op wordt overgebracht. Een poststempel, een stempel op een controlepost bij een wedstrijd. Het werkwoord stempelen heeft in de vooroorlogse crisistijd een negatieve betekenis gekregen. Iemand die stempelde was werkloos. Hij moest zich periodiek met zijn kaart melden voor een stempel dat recht gaf op een werkloosheidsuitkering.

Inmiddels kennen we in Delft een nieuwe betekenis van stempelen.  Op de Phoenixstraat is dat te zien. En we gaan het nog veel meer tegenkomen bij de tunnelbouw. Dan zie je dikke metalen buizen op betrekkelijk korte afstand die de wanden van de tunnel uit elkaar houden. Zodra het dak gestort en gehard is, worden ze verwijderd en verderop opnieuw gebruikt. Dat zijn nu stempels met het bijbehorende werkwoord stempelen. Familie van stutten en schoren. Het bouwvakjargon is rijk aan eigen specifieke termen.

Als toeschouwer zie je nu aan de Phoenixstraat al een echte tunnel liggen.  Straks komt er een forse laag aarde op. De afbouw gebeurt ondergronds.  Dat stempelen is maar een korte fase in het gehele werk, maar een essentiële. En eigenlijk een logische. Je zou het zelf hebben kunnen bedenken.  In onze lage landen met zijn beweeglijke slappe bodem is het inmiddels een beproefde techniek. Want de eerste tunnel – onder de Maas in Rotterdam -  is nog geen 70 jaar oud. Dus dat stempelen doen we ook nog niet eens zo lang.

guwie

geplaatst op 3 juni 2011

Spelevaren

Het is een lastige discussie die vooral in de architectuur wordt gevoerd. Moet je je oren naar ‘de mensen’ laten hangen, of mag de vormgever zijn eigen creatieve gang gaan? Dat kan heel verschillende alternatieven opleveren, elk met zijn eigen prijskaartje. Maar in populistische tijden is er toch een neiging het de mensen naar de zin te maken.

Een Delfts voorbeeld. Zoals bekend is het de bedoeling de Spoorsingel weer nat te maken. En dat allemaal bovenop de tunnel/parkeergarage, nog ettelijke jaren van ons verwijderd. Maar het thema beroert de gemoederen. Waar gaat het om? De voorziene platte betonnen bruggen zijn niet echt Delfts. Boogbruggetjes zouden beter passen. Met als bijkomend voordeel dat er gevaren kan worden op de singel. Watertaxi’s, kano’s, roeibootjes. Echt een fantastisch gezicht. En ’s winters die ijsbaan, zonder dat je langs de bruggen hoeft te klunen. Dat geeft pas leven.

Maar de wethouder zag het niet zitten. Duurder en ingewikkelder. Een bruggenontwerper, tevens verkoper, had al een gratis schetsontwerp gemaakt.  B&W heeft zich er onlangs nog eens over gebogen, want de volkswil trotseren vraagt wel om gedegen argumenten. En die waren er kennelijk, was ook de gemeenteraad van mening. Het gaat niet door.

Laten we er positief tegenover staan. Als dit aspect van de tunnelbouw al zoveel emoties losmaakt, dan valt het met de rest kennelijk wel mee. Spelevaren op de Spoorsingel kan nog net. Maar die watertaxi? Nee, echt niet.





guwie


geplaatst 2 mei 2011

Leeg en te huur

De winkeliers aan de Binnenwatersloot laten zich niet uit het veld slaan. Wekelijks organiseren ze samen met onder meer Werkplaats Spoorzone op de zaterdag iets bijzonders om de loop er in te houden. We zagen al een optreden van een akoestische folkgroep, er was een levende etalagedag. En tegen de zomer is er weer het traditionele grachtenconcert. Maar toch kan het niet verhullen dat de winkelstraat langs de gracht moeilijke tijden doormaakt. Leegstaande panden, grote affiches met te huur op de ramen.

Het kruispunt met de Phoenixstraat is al maanden afgesloten. De trams stoppen niet meer aan halte Binnenwatersloot.  Het doorgaande verkeer is er verdwenen. Opvallend veel winkels staan leeg, andere zijn nog wel open, maar staan te huur.  De wijnhandel op de hoek heeft zijn deuren al lang gesloten. Kapper, supermarkt  en het mystieke winkeltje houden het nog vol. De gerenomeerde muziekwinkel ernaast wil van geen wijken weten. De makelaar houdt zijn winkel open, misschien wel tegen beter weten in. Maar even zoveel panden staan leeg.  De voorheen zo fraaie en gezellige entree naar de binnenstad ziet er treurig uit.

Zo merken deze ondernemers aan den lijve wat de aanleg van de spoortunnel betekent. Geen of minder klanten met alle gevolgen van dien. Dat houd je geen jaren vol.  De gemeente overlegt met de winkeliers om de overlast zo beperkt mogelijk te houden. Er zijn omleidingsroutes ingesteld. Maar je komt er niet meer langs, dus ga je er niet kopen. De levendigheid is voorlopig weg, net als de klanten.  

guwie

geplaatst 15 april 2011

Route F

Omleiding, Abtswoudsetunnel afgesloten. Volg route F. Die loopt door de Irenetunnel.  Wie zin heeft kan natuurlijk ook de Kruithuisweg nemen.  Het gele bord bij de ingang van de voormalige fietstunnel is onverbiddelijk. Je wilt rechtdoor, maar wordt een andere kant op gestuurd. 15.000 fietsers maakten dagelijks gebruik van de tunnel onder het spoor. Het is – of spreken we hier van was? - een cruciale verbinding tussen Delft Zuid waar veel mensen wonen en het TU-gebied waar duizenden mensen werken of college volgen. De nieuwe Haagse Hogeschool en InHolland zorgen sinds kort voor een extra toevloed aan fietsende studenten.


De gemeente had het vooraf netjes aangekondigd. Vanaf eind vorig jaar is de fietstunnel dicht voor alle verkeer. Eerst wordt vanwege de nieuwe spoortunnel een rioolpersleiding verlegd, een klus die nu bijna geklaard is. Daarna begint het inbrengen van de ankerpalen die er voor zorgen dat de tunnel niet gaat drijven. De werkzaamheden aan de Abtswoudseweg – zo lezen we op de website van de Spoorzone - laten niet voldoende ruimte voor fietsers en gemotoriseerde verkeer. Fietser en wandelaar moeten een omweg maken.


De afsluiting is niet voor eventjes, maar voor bijna 2 jaar, zo communiceert Spoorzone Delft. Gaat de tunnel daarna weer open?, is een vraag die dan opkomt. Ja, dat is wel de bedoeling. Ten minste voor de helft, want de andere helft wordt binnenkort gesloopt. Wordt dan eind 2012 de fietsverbinding weer open gesteld en fietsen we over het dak van de spoortunnel naar de overkant? Dat gaan ze proberen, maar niets is zeker. We weten inmiddels dat de bouw van de spoortunnel langer gaat duren. Volgens de huidige planning (en die kan nog uitlopen) rijdt pas in 2015 de eerste trein ondergronds. Zo lang blijft dus het oude spoor in gebruik.


Benieuwd hoe ze dat gaan oplossen.

guwie

geplaatst 2 april 2011